Een droevig verhaaltje.
Het gebreurt nog steeds.
Ik herinner me niets van de plaats waar ik geboren ben. Het er duf en donker, en we kwamen nooit in kontact met mensen. Ik herinner me nog wel mijn moeder en haar zachte pels, maar ze was zo dikwijls ziek en ze was heel mager. Ze had bijna geen genoeg melk voor mij en al mijn broertjes en zusjes. Ik herinner me dat vele van hen stierven, en ik miste hen zo.
De dag dat ik van mijn moeder gehaald ben herinner ik me nog als de dag van gisteren. Ik was zo triestig en bang, mijn melktandjes waren nog maar net doorgekomen. Ik had feitelijk nog bij mijn mammie moeten blijven, maar ze was zo ziek. Bovendien bleven de mensen zeggen dat ze geld nodig hadden, en dat ze de vuiligheid van mij en mijn zusje beu waren. Dus werden we gekooid en naar een vreemde plaats gebracht. Enkel wij beiden. We kropen dicht tegen elkaar en we waren bang. Er was niemand om ons te knuffelen en te aaien.
Zo veel te zien, en zo veel geluiden, zo veel geuren. We werden naar een winkel gebracht met heel veel verschillende dieren. Sommige kwaakten.....Sommige miauwden......sommige piepten..... Mijn zuster en ik werden in een klein kooitje gesmeten. Ik kon er andere puppies horen. Ik zag mensen naar me kijken. Ik hield wel van kleine mensjes, die leken wel lief en leuk. Ze wilden zelfs spelen!
De ganse dag bleven we in die kleine kooi. Soms kwamen er nare mensen die op het glas klopten en ons bang maakten. Af en toe werden we uit de kooi gehaald om vastgehouden te worden door de mensen of gewoon om ons te bekijken. Sommige waren lief, weer andere deden ons pijn. Dikwijls zieden ze "ooooh... ze zijn zooooo schattig! Ik wil er eentje!", maar nooit gingen we met iemand mee.
Mijn zusje stierf vorige nacht, toen het donker was in de winkel. Ik legde mijn hoofdje op haar vacht en voelde het leven uit haar magere lijfje verdwijnen. Ik had hen horen zeggen dat ze ziek was en dat ik voor een spot prijsje verkocht moest worden, zodat ik de winkel snel zou verlaten. Toen het levensloze lichaampje van mijn zusje uit de kooi werd gehaald om weggegooid te worden, was mijn zacht gehuil het enige teken van droefheid.
Vandaag kwam er een familie die mij kocht! Wat een zalige dag! Ze waren een lieve familie, ze wilde me zo graag, echt waar. Ze kochten me een etensbak en eten en het kleine meisje hield me zo liefhebbend in haar armen. Ik hield zo veel van haar! De man en vrouw zeiden dat ik een lief, braaf puppie was.
Ik werd Angel gedoopt. Ik hield ervan om mijn nieuwe mensen likjes te geven.
De familie zorgde goed voor mij, ze waren zo lief en aardig en zacht.
Ze leerden me het verschil tussen wat goed was en slecht was.Ze gaven me goed te eten en gaven me veel liefde. Het enige wat ik wou was deze mensen te plezieren. Ik hield van het kleine meisje en genoot ervan om met haar te spelen en rond te lopen.
Vandaag ging ik naar de dokter. Het was een vreemde plek en ik was erg bang. Ik kreeg een paar spuitjes, maar mijn beste vriend, het kleine meisje, hield me teder vast en zei dat alles in orde was. De dieren arts moet trieste dingen hebben gezegt, want mijn familie keek heel bedroefd.
Ik hoorde moeilijke woorden zoals heupdisplatie en iets over mijn hart. Verder verstond ik nog flarden zoals broodfokkers en ongewenste ouders. Ik weet niet wat het allemaal betekend, mmar het deed me pijn om mijn familie zo triest te zien. Maar ze hielden nog steeds van mij, en ik hou van hen.
Ik ben nu 6 maanden oud. Terwijl de meeste pups sterk en robuust zijn en wilde spelletjes spelen, doet elke beweging me geweldig pijn. De pijn gaat nooit weg. Het doet pijn om te lopen en te spelen met mijn lieve meisje. Het is ook zo moeilijk om adem te halen. Ik blijf mijn best doen om een sterk puppie te zijn, maar het is zo moeilijk. Het breekt mijn hart om mijn viendinnetje zo triest te zien. Soms spreken de vrouw en de man over "het is misschien tijd nu".
Ik ga regelmatig naar de dierenarts, maar er is nooit goed nieuws. Ze spreken steeds over aangeboren problemen. Ik wil enkel maar de warme zon voelen, spelen, lopen en flodderen met mijn familie.
de vorige nacht was de pijn het ergst. Pijn was nu een vaste gezel in mijn leventje, het doet zelfs nu pijn om recht te staan en te gaan drinken. Ik tracht recht te geraken, maar kan enkel zachtjes huilen van de pijn. Ik word voor de laatste keer in de auto gezet. Idereen is zo triest en ik weet niet waarom. Ben ik stout geweest? Ik tracht altijd zo lief en braaf te zijn, wat kan ik toch verkeerd gedaan hebben. Oh, als die vervelende pijn maar zou weggaan. Als ik de tranen van mijn vriendinnetje maar kon drogen. Ik tracht me te strekken om haar hand te likken, maar ik kom niet verder dan een kreet van pijn.
De tafel van de dierenarts is koud. Ik ben zo bang. De mensen aaien en strelen me, ze huilen in mijn zachte vacht. Ik kan hun liefde en hun verdriet voelen.
Ik slaag erin om zachtjes hun handen te likken. Zelfs de dierenarts lijkt niet zo angstaanjagend meer. Hij is lief en voel de pijn verzachten. De kleine meid houd me zachtjes vast en ik bedank voor al de liefde die ze mij gegeven heeft. Ik voel een zachte prik in mijn voorpoot. De pijn begint te verdwijnen, ik krijg een vredig gevoel. Ik kan haar nu zelfs zachtjes likjes geven. Ik kom in een droomwereld, ik zie mijn moeder en mijn broertjes en zusjes in een groene wereld. Ze vertellen me dat daar geen pijn is, alleen vreugde en blijheid. Ik neem afscheid van mijn familie, op de enige manier die ik ken, door zachtjes te kwispelen en met mijn neus te snuffelen. Ik had gehoopt om heel veel dagen met hen door te brengen, maar het heeft niet mogen zijn. Ik hoorde de dierenarts nog zeggen: Puppies die in de dierenwinkel verkocht worden zijn meestal afkomstig van broodfokkers en puppiefabrieken, en niet afkomstig van bekwame fokkers.
De pijn is nog verdwenen, maar ik weet dat het nog jaren zal duren eer ik mijn familie terug zal zien.....Als de dingen maar anders hadden kunnen zijn.
|
|
Dit verhaal mag elders gepubliceerd of herdrukt worden in de hoop dat het fokkers zal stoppen met het geldgewin na te streven in plaats van het welzijn van de dieren.
|
|
|
|
|
|
|
|
